Benim Hayatım

0

Ben Gülbahar. 1 Eylül 2005 tarihinde Ankara’da doğdum. Doğduğumda saçlarım o kadar siyahmış ki beni kara keçi diye severlermiş.

24 Nisan 2008 tarihinde bir kardeşim doğdu. Adı Havin. Çok zayıftır kendisi. Hiçbir şey  yemiyor. Ben Havin’i çok seviyorum ebette o da beni seviyor.17 Ocak  2010’da Zelal adında bir kardeşim daha oldu. O zamanlar yeni  bir kardeş istemiyordum. Tüm ilgi onların üzerindeydi ve ben bu durumdan hiç hoşlanmamıştım. Sürekli ağlıyordum. Kız kardeşlerime süslü kıyafetler, ayakkabılar alıyorlardı. Benim de vardı tabii ama kıskanıyordum. Bu durum okula başlayıncaya kadar devam etti. Sanırım sonrasında paylaşmayı öğrendim,  bir arada bulunmadığımız zaman kardeşlerimi özlediğimi fark ettim.

Sonunda okula gitme çağına geldim. Beni bir anaokuluna yazdırdılar. O gün çok sevinmiştim. Ama okula girdiğimiz zaman annem hadi biz gidiyoruz dediğinde  bastım çığlığı. Yani her çocuğun ilk okula başladığı gün yaptığını yaptım ve ağladım. Ailemizden ilk defa orada ayrıldığımız için normal tabi bu tür şeyler. Sonunda anaokulu bitti ve ilkokula geçtim. Anaokulunun karşısında olan bir devlet okuluna yazıldım. Bu okul çok eski bir okuldu. Hatta teyzem bile bu okulda okumuş. 3. sınıfa kadar bu okulda okudum. 4. sınıfta babamın işleri için Hakkari’ye gittik ve orada 1 sene okudum. Ortaokula Hakkari’de başladım. Sonra Ankara’ya geldik ve Beştepe Koleji’nde öğrenim görmeye başladım. Yeni öğrenci olmak çok zordu benim için. İngilizce bilgim onlardan çok geriydi. Rusça ise hiç görmemiştim. Diğer öğrencilere yetişebilmek çok zor oldu benim için. Okula arkadaşlarıma yetiştikten sonra ancak alışabildim. Sevmeye başlamıştım artık. Her gün gitmek için can atıyordum. Derslerimiz oldukça eğlenceliydi. Okulun en güzel zamanı mayıs ayıydı şüphesiz. Hava sıcaktı ve yemeğimizi yedikten sonra bahçede çeşitli oyunlar oynuyorduk.

Sonunda 5. sınıf bitti. Yaz tatillerinde genelde kuzenlerimle memlekete gideriz ancak o yaz kimse gidemedi. Bütün yazı tek başıma geçirdim. Bir tatil merkezine gidecek vaktimiz olmadı. Ama en azından ailemle vakit geçirmiş oldum. O yüzden tatil yapamamayı çok önemsemedim. Bu yıl 6.sınıfa geçtiğimde öğrenci sayısı ikiye katlamıştı. Bu sayede bir sürü yeni arkadaş edindim.  Arkadaşlarımı seviyorum ve şu an gerçekten mutluyum..

About Author