Büyümüş Çocuk

En başta bir grup sözümüz olmalı. Bize yorulduğumuz zamanlarda neden yorulduğumuzu hatırlatacak… “Her çocuk özeldir.” demiş Aamir Khan. Ne kadar doğru. Bir çocuğun rengi, cinsiyeti, görünüşü onu kimseden ayırmaz. Bunlar çok önemli konular olsalar da bizim bu grupta yoğunlaşacağımız konunun çocuğa olan şiddeti ve istismarı içereceğini düşünüyorum. Çünkü toplum büyümüş çocuklardan oluşur. O çocukları ne kadar mutlu ve huzurlu bir şekilde büyütürsek o kadar huzurlu bir ortamı olur toplumumuzun.
Benim bu kulüpte yapacağım ilk etkinlik bilgilendirme olur. Çocuklar her zaman kendilerini ifade edemiyorlar. Bir sorun olduğunu biliyorlar fakat ne olduğunu bilmedikleri için çözemiyorlar. Kimisi fark etmiyor bile. Mesela çok yakınımda yaşanan bir olaydan örnek vermek isterim. Anne ve babanın çalıştığı bir evde küçük kızın bir dadıya ihtiyacı oluyor. Annesi ona uygun bir dadı bulunca işe gidebiliyor. İlk günlerde kızda bir farklılık olmasa da git gide içine kapanmaya başlamış. İlk başta anne ve baba umursamasa da bu onları da tedirgin etmeye başlamış, kızlarını konuşturmaya çalışmışlar. Daha sonra kızlarının salona bile giremediğini fark etmişler. Dadıdan şüphelenmeye başlamışlar ve ondan sonraki gün salona ses kayıt cihazı yerleştirmişler. Eve gelip dinlediklerinde dadının ona çok kötü şeyler söylediğini ve ona salonda şiddet uyguladığını dair sesler duymuşlar. Tabi ki bunun sonu poliste bitmiş fakat anne ya da baba çocuklarıyla ilgilenip onu giydirseydi belki de kollarındaki morlukları görebilirlerdi. Veya ilk hafta emin olmak için odalara kamera ve ses kayıt cihazı koyabilirlerdi. Yani asıl demek istediğim bir çocuğun zarar görmemesi için onunla ilgilenmek ve onu ciddiye almak gerekir. Ve bir çocuk ne görürse onu yapar. Eğer bir çocuk evde dövülüyorsa büyüdüğünde oda kendi çocuğunu döver. Ve bu şiddet sadece karşısındakine değil herkese hasar verir. O evin huzuru olmaz. Buda belki de fark yaratabilecek bir çocuğun hiçbir şey başaramamasına yol açabilir. Çünkü hepimiz birer büyümüş çocuklarız aslında. İçimizdeki o çocuk bize ne yapıp yapmamamız gerektiğini söyler. Her çocuk dünyaya beyaz bir kağıt olarak gelir ve üzerine onu büyüten kişiler ne yazarsa onu yapar. Eğitim her gördüğümüz binaya üniversite yapmak değil evde vicdanı olan biri yetiştirmektir.
Sonuç olarak eğileceğim konu bu olurdu. Fakat bu konu için galiba yapabileceğim tek şey insanları bilgilendirebildiğim kadar bilgilendirmek. Ayrıca gidebileceğim bütün zamanlarda yurtlara gidip oradaki çocuklara sevgi göstermek isterdim. Sevgi ile büyüyen bir çocuğun kötü biri olabileceğine inanmıyorum. Umarım her çocuğun hak ettiği hayatı yaşayabildiği bir dünyaya kavuşuruz.

(Visited 10 times, 1 visits today)