Biliyor musunuz, insanların iletişim kurmalarının nedeni %85 oranında birbirlerinin duygularını tam olarak anlayamamalarıymış. Duygularını anlayamayan insanlar da bu nedenle empati kurmakta zorlanıyor ve sağlıklı bir iletişim geliştiremiyorlar.
Bir şehir hayal edin. Etrafa baktığınızda birbirinden farklı renkler görüyorsunuz ve bu renkler sayesinde tüm insanların ve hayvanların duygularını anlayabiliyorsunuz. Üstelik hiç tanımadığınız insanlar olsa bile… Bunun sayesinde birinin kızgın mı, üzgün mü yoksa mutlu mu olduğunu anında fark edebiliyorsunuz. Sanırım az önce yolda kırmızı, sinirli bir boğa gördüm. Çok pardon, bu bir boğa değil; öfkeden kıpkırmızı olmuş bir adammış. Az ötede bir yaşlı kadın ve bir yaşlı adamın başlarının üstünde turuncu bir ışık yanıyordu, pazardan hangi meyve ve sebzeleri alacaklarını tartışıyorlardı. Park ise adeta pembe ışıklarla dolup taşıyordu çünkü bir sürü mutlu çocuk neşe içinde oynuyordu.
Bir şey denemeye karar verdim. Arkadaşımın yanına gidip onun duygularını anlamaya çalışacaktım. Yanına gittiğimde kafasının üstünde mavi ve gri ışıklar yanıyordu. Mavi üzüntüyü, gri ise özgüvensizliği temsil ediyordu. Dün voleybol maçı olduğunu hatırladım ve bununla ilgili olabileceğini düşündüm. Maçı kaybedip kaybetmediklerini sordum. Evet, düşündüğüm gibi çıktı. Pelin maçı kaybetmişti. Bu yüzden hem üzgün hem de özgüvenini kaybetmişti. Onu teselli ettim, elinden gelenin en iyisini yaptığını hatırlattım ve bir yenilginin her şeyi belirlemediğini söyledim. Bir süre sonra Pelin’in üstündeki mavi ve gri ışıklar kayboldu. Yerine ışıltılı pembe ve fuşya renkleri geldi. Pembe mutluluğu, fuşya ise yeniden kazandığı özgüveni temsil ediyordu.
Sizin de anlayacağınız gibi insanlar arasındaki ilişkilerde en önemli şey iletişim kurmak ve birbirini gerçekten anlamaya çalışmaktır. Çünkü bazen bir insanın ihtiyacı olan tek şey, duygularının fark edilmesidir.