HAYAT BENİMLE DANS EDERMİSİN

Merhaba!Benim ismim Nilda.Şimdi sizlere başımdan  geçen büyük olayı anlatıcağım.                                                   Taşınmaya karar vermiştik.Ve bu dediğimizden yalaşık sekiz gün sonra yeni evimize tam taşınmıştık.Eski evimizde sadece hatıralar kalmıştı.Bu yüzden eski evimi çok özlüyordum.Eskiden çok tatlı bir çocuktum.Taaki bu yaşıma gelene kadar.Artık çok çekingen arkadaşı olmayın bir varlığım.Yeni evimiz çok büyük olduğu için annem bir oda ayırmıştı.Neden boş bıraktın dediğim zamanda bana sonra görürsün diyordu.Yaklaşık bir ay sonra annem o odayı aynalarla kaplamış ve bir projeksiyon almıştı.Oda bitince nihayet annem o odanın önceden kullanmadığını açıkladı:                                                                                                                                                -“Bu oda senin mutlu olmanı sağlayacak”dedi                                                                                                             Bende sordum:                                                                                                                                                          -“Nasıl olcak o iş?Hem ben zaten mutluyum sadece biraz çekingenim”dedim omzumu silkeleyerek.                            Annem şöyle dedi:                                                                                                                                                       -“İşte bu oda senin çekingenliğini alıp götürecek.Bu odada “arkadaşlık” ne demek onu öğreneceksin ve artık senin birçok arkadaşın olacak.                                                                                                                                       Bende dedim ki:                                                                                                                                                           – “Görüceğiz”.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Aslında bu odada çekingenliğim giderebilirdi.Çünkü annem ne dese hepsi gerçek oluyordu.Tamam işi duygusala bağlamıyalım.En sonunda yapmayı hedeflediğim şeyi yapacağım.Bilgisayarımda güzel bir şarkı açtım ve aynada kendime sormaya çalıştım:                                                                                                                              -Bebenil!me dddanssded?                                                                                                                                             İstediğim şeyi söyleyemiyordum.Bununla geçen yaklaşık yarım saat sonra mola vermeye karar verdim.On beş dakika olan moladan sonra annemin bana verdiği tavsiyelerle uygulamayı denedim.Tabi ilk önce söyleyemediğim zaman oldu yani tavsiyeleri yeni aldığım için böyle küçük aksilikler olmaz değil.En sonunda dedim ki:  Yeter artık son üç kez daha yapacağım ondan sonra söyleyemezsem bu odadan çekip gideceğim! İlk denememde başarısız oldum, ikinci denememde başarısız oldu.Dedimki;şimdi final yapıyorum.Derin bir nefes aldım ve başladım Benimle dans edermisin? İnanamıyorum bu kelimeler benim ağzımdanmı çıkmıştı?  Hemen annemi çağırıp benim için en büyük başarıyı söylemek istedim.annem çok sevindi. Annem gidince çılgınca dans etmeye devam ettim.Artık ne çekingendim ne de arkadaşsız. Hem siteden hem de okuldan  sayamayacak kadar arkadaşım var.Hayatı sevmek ne kadar basitmiş!

(Visited 109 times, 1 visits today)