Hayat Bir Derstir Okulda Verilmeyen

Yüzyılların deneyimi ve bilgi birikimi tek bir kelimeye sığdırılıyor. Biz ona “eğitim” diyoruz. Fakat ilkokuldan itibaren okullarda eğitim adı altında verilenler bize hayatla nasıl başa çıkacağımızı gerçekten öğretiyor mu? Hayatı okulun bize bir ders niteliğinde mi öğretmesi gerekiyor? Ya da hayatı yaşayarak mı öğrenmemiz gerekiyor? Şimdi bu konuları biraz irdeleyelim.

Ülkemizdeki geçmişten bugüne uygulanan eğitim sisteminde amacımız hep sınıfı başarı ile geçmek oldu. En azından birçok Türk öğrenci sadece bunu hedefliyor. Derslerde öğrenciler genellikle “Bu konuyu hayatımızda nerede kullanacağız?” gibi sorular soruyorlar, öğretmenlerimiz komik bulabilir bu soruyu ama ciddiye alınması gereken bir soru. Bir gün hayatta bir problemle karşılaştığımızda ve o problemi aşamadığımız zaman “En azından √64’ün cevabını biliyorum.” gibi cümleler kurarak kendimizi mi kandıracağız? Oysa ki hayatımızda karşı karşıya kalabileceğimiz problemlerin çözülmesinin önemi √64’ün cevabını bilmenin öneminden çok daha fazla. Burada dikkat çekmeye çalıştığım konu 64’ün cevabının bilinmesinin önemini küçümsemek değil, hayatın karşımıza çıkarabileceği problemlerle başa çıkabilme öneminin daha fazla olduğunu vurgulamaktır. Şöyle ki hayat bazen karşımıza çok karmaşık problemler çıkartabilir bu problemler sadece bizim yapacağımız şeylerle çözülemeyecek problemler olabilir bu tarz problemlerin çözümü için başka insanlarla birlikte çalışmak, fikir üretmek, hareket etmek bu problemi çözmemiz için zorunlu olabilir. Üstelik bu şekilde birlikte çalışmak, karşılıklı fikir ve tecrübe alışverişinde bulunmak bizlerin kişisel gelişimine katkıda bulunabilir ve bir sonraki karşılaşabileceğimiz problemin çözümünü de kolaylaştırabilir. Bu durum bana “Bir elin nesi var, iki elin sesi var” atasözümüzü hatırlatıyor. Bizim eğitim sistemimizde birlikte çalışmak yerine birbirimizle yarışmak ön plana çıkartıldığından dolayı birlikte hareket etme düşüncesi olmuyor ve üstesinden beraber kolayca gelinebilecek problemler çözülemiyor. Okullarda “Zamanınızı iyi değerlendirin!” diyorlar bize, ama her insan gibi bizimde yaşadığımız olaylar, hislerimiz ve ruh halimiz zamanımızı değerlendirme şeklini etkiliyor. Yaşadığımız okul hayatı, kendimize vakit ayırmamıza izin vermiyor ve bu nedenle değerlendirmemizi istedikleri zamanımız ortadan kayboluyor. “Okul” denilen bu merdivende son basamağı attıktan sonra meslek sahibi olup para kazanmayı hedefliyoruz ama parayı nasıl verimli harcayacağımıza dair bir fikrimiz yok. 21.yüzyılda “para” kavramı hayatla bütünleşmiş durumda. Yaşadığımız hisler, olaylar hatta duygular bizi çok farklı yönlerde etkileyebilir. Bunlarla başa çıkmayı, pes etmemeyi ve pozitif bir insan olmayı öğretirlerse eğer eminim bir çoğu kişinin hayatını bile kurtarabiliriz. Ayrıca, okulda veya dışarıda gerçekleştirilebilecek etkinlikler, faaliyetlerle öğrencilere sorumluluk alma, yerine getirme, bunları içinde bulunduğumuz toplum yararına kullanma becerisi ve isteği kazandırılırsa okul sonrası hayata hazırlanma anlamında çok önemli bir adım atılmış olur. Böylece bir çok kişinin okula karşı ilgisi de artacaktır.

Sonuç olarak, bu gün okullarda gördüğümüz eğitim bize hayata hazırlanma konusunda neredeyse hiçbir şey öğretmiyor diyebilirim. Elbette hayatı hayatın içerisinde deneyimleyerek öğreneceğimizi, dolayısıyla hayatın kendisinin bir eğitim süreci olduğunu biliyorum. Hatta bu ömrümüzün sonuna kadar sürecek bir eğitim olacak. Ancak, okullarımızda bizi hayat boyu sürecek bu eğitim sürecinin bir parçası olarak bizi hayata en iyi şekilde hazırlamalılar. Ne yazık ki bu sadece sınavlarda çoktan seçmeli test sorularında doğru olan seçeneği seçmeyi öğretmekle olmuyor. Aşağıda gördüğünüz fotoğrafların 1’inci sinde 2019 yılında çekilmiş bir sınıfın fotoğrafı var.Alttaki fotoğrafta ise 20’nci yüzyılda çekilmiş bir sınıfın fotoğrafı var. Yanındaki fotoğrafta ise son model elektrikli bir araba var, çok güzel değil mi? Onun altındaki ise çok eski zamanlarda kullanılan at arabası.Artık okullarda gördüğümüz eğitim teknoloji gibi gelişmeli, modernleşmeli ve bizleri hayata hazırlamalı.

(Visited 147 times, 1 visits today)