Kelime Yağmuru

Bir gün sabah kelimelerle uyandım. Çünkü gökyüzünden kelimeler yağıyordu. Bazıları canımı acıtıyor, bazıları iyileştiriyordu. O gün kafam çok karışmıştı. Sabah kahvaltı yaparken “Güzelsin, ne yapıyorsun!” gibi cümleler duydum. Fark ettim ki her iki dakikada bir kelime düşüyordu. Sabah yürüyüşünde “Koş! Aferin.” kelimelerini duydum. Kelimelerden bıkmış hâle geldiğimde en az 1000 kelime duymuştum. Evde oturur oturmaz bir kelime kalbimi kırdı. O kelime “Ne tembelsin!” diyen ilginç bir kelimeydi. Birkaç dakika sessiz kaldım. Sonra kelimeyi umursamadım. Televizyonu açtım ve haberde yarın kelime yağmurunun biteceğini söylediler. Bu haberi duyunca derin bir nefes aldım. Pijamalarımı giydim ve yatağa yattım. Ertesi sabah pencereden dışarıya baktığımda kelime yağmuru bitmişti.