MACERA

Her şey çok hızlı gelişti, kendime geldiğimde havaalanındaydım. Etrafıma baktım hiç kimse göremiyordum. Birden telaşlandım ve havaalanından çıkıp eve gidiyordum. Otobüs durağında çok bekledikten sonra otobüs hala gelmemişti. Sonra yürüdüm yürüdüm ve bir insan gördüm ona “Neden hiç kimse yok” dedim. O da “Ben de bilmiyorum” dedi. Ardından birkaç kişi daha gelmeye başladı. Bütün dünyada tek biz vardık. Aralarından bazıları telefonla yardım çağırmaya çalıştılar ama telefonlar çalışmıyordu. Koca havaalanının önünde sadece toplam on kişiydik. Birden sesler duymaya başladık ve herkes o sese doğru gitmeye başladı. Birde ne görelim parçalanmış bir itfaiye kamyonuydu. İçinde hiçbir şey yoktu. Ardından devam ettik yürümeye ve hiçbir şey bulamadık. Birden yer sallanmaya başladı ve herkes koşmaya başladı. Yerin sallanmasının sebebi ise deprem olmaya başlamıştı ve herkes yolun ortasında toplandı ve hemen yuvarlak oluşturdular. Deprem yarım saat sürdü ardından herkes dağıldı ve depremin verdiği hasara baktılar. Havalimanın sadece çatısının birazı çatlamış ve sütunları kırılmıştı. Herkesin karnı açtı ve havaalanının içine girdik ve restoranlardakileri yedik. Ardından asit yağmuru başladı. İçeri girdiğimiz iyi olmuştu. Çünkü dışarıda olsaydık kötü şeyler olacaktı. Asit yağmuru bir saat sürdü ve havaalanına çok fazla hasar verdi. Birden bir ışık görüldü ve birden herkesin gözleri acımaya başladı ve rüya gördüğümü anladım uyandığımda. O ışık ise güneşmiş. Çok mutlu oldum bunlarım hepsi bir rüya olduğundan.

(Visited 15 times, 1 visits today)