Sabah yatağımdan kalktığımda garip bir şey fark ettim. Görüşüm inanılmaz derecede netti. Oysa normalde gözlük kullanırım. Gözlüğümü taktığımda ise her şey bulanık gelmeye başladı. Bu hiç normal değildi.
Kahvaltıdan sonra balkona çıktım ve şaka gibi bir şey oldu. Ankara’dan yaklaşık 50 kilometre uzaktaki küçük bir yazıyı seçebiliyordum. Gözlerime inanamadım. Ailem varlıklı değildi ama bu özelliğim belki hayatımızı değiştirebilirdi. Tek sorun şuydu: Küçük yaşta bunu nasıl bir işe dönüştürebilirdim?
Anneme durumu anlattım. O da bu yeteneğimi sosyal medyada paylaşabileceğimizi söyledi. Fikir hoşuma gitti ama düzgün bir telefona ihtiyacım vardı. Biraz araştırdıktan sonra bütçemin ancak Samsung Galaxy S20’ye yettiğini gördüm. Bu telefon işimi görebilirdi.
Telefonu aldıktan sonra sosyal medya uygulamalarını yükledim. İlk videomuz için annem bir kâğıda minicik bir yazı yazdı. Telefon kamerası yazıyı zor seçerken ben rahatlıkla okuyabiliyordum. Videoyu paylaştık. Başta az kişi inandı ama merak uyandırmıştık.
Sonra insanlara açık bir alanda buluşma teklif ettim. Gelenlerin önünde uzaktaki tabelaları, küçük yazıları ve detayları tek tek okudum. Herkes şaşkındı. O günden sonra takipçi sayım hızla arttı.
Zamanla reklamlar, iş birlikleri ve davetler gelmeye başladı. Özel yeteneğim sayesinde hem aileme destek oldum hem de kendi yolumu çizdim. En önemlisi, farklı olmanın bir kusur değil, doğru kullanıldığında büyük bir avantaja dönüşebileceğini öğrendim. Hikâyemin sonu aslında bir başlangıç oldu.