Pozitif Olaya Dönüşen Negatif Durum

Kötü bir yaz tatili geçiriyordum. Ziyaret için İstanbul’a uçakla gitmeye karar vermiştim. Akşam yolculuğu olsun diye en geç giden uçağa biletimi aldım ve uçağa binmek için beklemeye başladım. Kısa bir süre sonra canım sıkıldı ve havalimanında dolaşmaya karar verdim. Etrafta vakit harcamaya çalışıyordum fakat zaman sanki geçmemek için inat ediyordu. İnsanlarla konuşuyor, telefondan arkadaşlarımla mesajlaşıyordum ama zaman; her zamanki gibi geçmiyordu.

Yaptığım şey aslında çok mantıksızdı, en geç kalkan uçağa bilet alıp havalimanında beklemek. Telefonu açıp saate baktım ve saat 23.30 olduğunu öğrendim. Havalimanı bomboştu ve çok sessizdi. Biraz dinleneyim derken uyuyakaldım. Uyandığımda etrafa şaşkın şekilde baktım ve direk telefonumu açıp saate baktım. Saat 1.30 olmuştu ve kalkışa 15 dakika kalmıştı. Uyuyakaldığım yerden hızlıca kalkıp uçağa doğru koştum. Aklıma valizler gelmişti ve hızlıca geri koştum ama koşarken valizleri önceden verdiğimi hatırladım. Tekrardan uçağa doğru koştum ve binerken dışarıda polis ve görevlilerin uçağın içerisinde olduklarını gördüm.tedbirli bir şekilde Yolcuların üstlerini arıyorlardı. Bende uçağa bindim ve yerime geçtim. Uçağa bindiğimde yapılan anonsla irkildim, duyduklarıma inanamadım! Havalimanında canlı bomba olduğunu ve kendisinin benim bineceğim uçakta olduğunu anons etmişlerdi. Kontrol edilen kişilerin uçağı terk etmelerini istemişlerdi. İnsanlar ,bende dahil, hızlı bir şekilde uçaktan ayrıldık.

Uçağın kalkışı 2 saat gibi bir süreliğine aksatıldı. Sinirlerim bozulmuştu ama yine de sabırla bekledim. Olayı aileme ve arkadaşlarıma anlatınca ailem ve arkadaşlarım endişelendiler, bende korkmuştum ama korktuğumu söylemiyordum. Çekiniyordum sanki. Konuşmayı bitirdikten sonra aynı uçakta olan yolcularla muhabbet etmeye başladık. Beklediğimden daha güzel bir vakit geçiriyordum orada. Yaklaşık 1 saat aralıksız sohbetten sonra bir amca birden “hayatın önemini tekrardan hatırladık bu durum ile…” dedi. Bütün herkes sessizliğe gömüldü. Amcaya baktım ve kendisini yılların yıprattığını gördüm. Cidden bilge birine benziyordu. 20’lerinde gibi olan birisi “Niye ki amca, ne oldu da hatırladık?” diye sordu. Bende cevap olarak sessiz bir şekilde “Kötü olaylar yaşanabilirdi…” dedim. Amca bana baktı ve hafifçe kafasını salladı. O olayı tetikleyen kişinin bir an önce bulunmasını umuyorduk. Bu olay üzerinde de hep beraber konuştuk.

Bir süre sonra kalkış saati geldi ve bize uçağın hazır olduğunu, iyi uçuşlar dilediklerini söylediler. Herkes toparlandı ve uçağa yerleşti. Yolculuk sırasında çok samimi bir ortam vardı. Herkes alçak bir sesle konuşuyordu ama eğleniyordu, yaşayabileceğim en güzel yolculuklardan olabilirdi. Bu sayede her negatif olayın negatif sonuçlar doğurmadığını, pozitif sonuçlarda doğurabileceğini anlamış oldum.

(Visited 51 times, 1 visits today)