Sıraların Asil Sahipleri

Yaz tatilinde annem, babam ve kardeşimle beraber Çanakkale’ye gittik. Çanakkale’nin bizim tarihimizde önemli bir  yer olduğunu okulda öğrenmiştim. Okulda 18 Mart Çanakkale Zaferini kutlamıştık.Okulumuz o gün üzüm hoşafı ve peksimet dağıtmıştı. Neden dağıtıldığını öğretmenim anlatmıştı. O günlerde yokluk yüzünden yiyecek yokmuş.Şimdi yemek seçen, çöpe tonlarca gıda atanlara ibret belgesi olarak gösterilmesi gereken, yeni yetişen bizlerin beyinlerine kazımamız gereken bir yemek listesi.

Yemek Listesi 

15 Haziran Sabah: Üzüm hoşafı    Öğle: Yok     Akşam: Yağlı Buğday çorbası, ekmek

16 Haziran Sabah: Yok                    Öğle: Yok     Akşam: Üzüm Hoşafı, ekmek

17 Haziran Sabah:Üzüm hoşafı     Öğle: yok      Akşam: yarım ekmek

18 Haziran Sabah:Yarım ekmek    Öğle: yok      Akşam: şekeriz üzüm hoşafı

Annem ve babam Çanakkale Savaşı’nın önemini anlattı. Bir panoda aşağıdaki yazıyı okudum. Beni inanılmaz etkiledi. “Modern silahlarla donatılmış ordunun karşısında, ateş almaz tüfeklerle, patlamaz toplarla, yalın ayak, aç bir mide ile kazanılmış bir zaferdir Çanakkale. Mustafa Kemal gibi bir büyük insanın tarih sahnesine çıktığı, Seyit Onbaşının 260 kilo gülle ile koca gemiyi sulara gömdüğü, kurşunların havada çarpıştığı, Türk’ün kahramanlığının resmi bir vesika olduğu savaştır Çanakkale.”

O sene memleketteki liselerin ve üniversitelerin çoğu mezun verememiş çünkü hepsi savaşta şehit olmuşlar. Savaşta verilen şehit sayısı kesin olarak bilinmemekte fakat tahminlere göre 500.000’in üzerindeymiş. Yaşları 15,16,17,18 olan çocuklar bizler için savaşmışlar. Şehit olmuşlar. Cennet mekanları olsun. O kahramanların sayesinde bizler güzel ülkemizde yaşıyoruz.

 

 

 

(Visited 195 times, 1 visits today)