Sabah kalktım. Elimi yüzümü yıkayıp okul kıyafetlerimi giydim. Babam, haber anlatan kanalı açık bırakmıştı. Haberlerde hava durumu gösteriliyordu. Bugün havanın kelimeli olduğunu görünce çok şaşırdım. Kahvaltı yapıp hemen evden çıktım. Servise giderken kelimelerin gökyüzünden düştüğünü gördüm. Servise yetişmeye çalışırken ayağım kaydı ve düştüm. Bir anda gökten “Sen çok iyi kalplisin.” diye bir cümle geldi. Bir anda kanayan bacağım iyileşti ve servise binip okula gittim.
O gün sınavım vardı, o yüzden biraz stresliydim. Okula gelirken “pıt” diye bir ses geldi ve o an kendimi kötü hissettim. Okulda dersimi dinledim, teneffüste yine “pıt” diye bir ses geldi. Okuldaki sınava girdim. Sınavda tam tamına üçüncü olmuştum! Yine teneffüse çıktım. Gökyüzünden bu sefer “kötü” diye bir kelime geldi. Bunun yüzünden bütün gün mutsuzdum. İstemsiz bir şekilde ağlıyordum. Serviste herkes kelimeler yüzünden garip davranıyordu.
Eve giderken yukarıdan “mutluluk” adında bir kelime geldi. Eve geldim, elimi yıkadım. Akşam yemeğimi yedim. Annem işten gelmişti, ona sarıldım ve anladım ki yukarıdan gelen damlalardan daha fazla mutluluk veriyordu anneme sarılmak. Ödevlerimi dikkatlice yaptım. Yarın için çantamı hazırladım. Dişimi fırçaladım. Odama gittiğimde camdan kuşların aşırı derecede mutlu ve üzgün olduklarını gördüm. Yatağıma yattım ve uyudum.