Acayip Gölge

Otobüsten indiğimde hava beklediğimden daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa bakarken içimde açıklayamadığım bir huzursuzluk belirdi. O an hiçbir şeyin gölgesi olmayan tek başına bir gölge gördüm. Ve bir ses duydum. “Gölgeyi takip et!” diyordu. Ben de takip etmeye karar verdim. Ve onu takip ettiğimde beni tüm duyguların bir insana döndüğü bir alana götürdü. Bende ona sordum: ”Az önce hissettiğim duygu neydi?” O da; “ Bilmiyorum kendine özgü bir duygu bile olabilir.” dedi.

(Visited 9 times, 1 visits today)