Otobüsten indiğimde hava beklediğimden daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa bakarken içimde açıklayamadığım bir huzursuzluk belirdi ve bir anda siyah bir minibüs kolumdan tutup içeri çekti ve beni bir yere götüreceğini söyledi. Ben nereye derken çoktan oraya varmıştık ve beni oraya bırakıp kaçtılar. Bir portal gördüm ve girip girmemek için düşünüyordum ki portal beni içine çekti.
Gittiğim yer çok karanlıktı ve geldiğim yerde borderland yani “sınır bölgesi” yazıyordu. Elimde pişti kartları vardı, prensten maça papazına kadar vardı. Hepsini havaya fırlatıyordum ve fotoğrafı vardı. Oyunun kuralı basitti, oyuna girince geri çıkmayacaktım. Bir oyun kartlarının zorluk seviyesine bir oyun bitince geçebilen kişi sayısına göre bir bayrak inecekti. Oyuna girdim ama başta basit dediğime pişman oldum. Oyun sayısaldı; “Dünyada kaç çeşit yemek var?” gibi sorulardı. Her yanlış cevap balonun inişini azaltır. Tam oyuna başladım düşe kalka ilerliyordum ki gözümü hastanede açtım. Sadece iğnenin etkisiymiş. Yaşadığım rahatsızlıktan dolayı sadece hayal dünyamda yaşamışım.