Bir sabah uyandığımda, gökyüzünden yağmur yerine kelimeler yağıyordu. Bazı kelimeler can yakıyor, kedi ve köpekleri korkutuyordu. Ama neden kelimeler yağıyordu? Gece boyunca gökyüzünü yoğun bir sis kaplamış, hava aşırı nemli olmuştu. Uzmanlar yaklaşan bir felaket olabileceğini düşünüyordu ama kimse kelime yağacağını tahmin edemezdi.
Yaklaşık iki üç saat boyunca kelimeler yağdı. Yağmur durduğunda sokaklarda derin bir sessizlik hâkim oldu. Herkes korkmuş, evlerine saklanmıştı. Hayvanlar korkudan donakalmıştı. İlginçtir ki annemler o anda evde değildi. Bu yüzden annemi aramaya karar verdim ama telefonumu bulamadım. Yapacak başka bir şey yoktu, tek çözüm annemin dönmesini beklemekti.
Saatler geçmesine rağmen annem gelmedi. Ben de harekete geçmeye karar verdim. Kafama bir tencere koyup dışarı çıktım. Fakat o anda kafama bir kelime düştü ve… uyandım. Meğerse hepsi bir rüyaymış.