Ben voleybol oynamayı çok seviyorum. Okul takımına seçilmek en büyük hayalimdi. Ama boyum kısa olduğu için bazen üzülüyordum. “Acaba beni seçerler mi?” diye düşünüyordum.
Voleybol seçmelerinin yapılacağı günü iple çekiyordum ve çok heyecanlıydım. Benden uzun arkadaşlar vardı. Ama ben çok koştum, topu dikkatle karşıladım ve pes etmedim. O gün elimden geleni fazlasıyla yaptım ve sonuçları beklemeye başladım.
Sonuçlar açıklandığında adımı listede gördüm. Çok mutlu oldum. O an şunu anladım: Önemli olan boy değil, çalışmak ve inanmaktı. Eve giderken kendi kendime “Bugün kendimle gurur duyuyorum.” dedim. Çünkü azmetmenin ve cesaretin insanı her zaman başarıya götürdüğünü gördüm. Bundan sonra hayallerim için daha çok çalışacağıma söz verdim.
