Bir sabah uyandığımda herkesin aynı dili konuştuğunu fark ettim. Annem, komşumuz ve başka ülkelerdeki insanlar aynı kelimeleri kullanıyordu. Çok şaşırdım ama biraz da heyecanlandım. Okula gittiğimde yurt dışından gelen bir arkadaşım vardı. Daha önce bazen anlaşmakta zorlanıyorduk. O gün ise uzun uzun sohbet ettik. Birbirimizi hiç zorlanmadan anladık. Bu durum beni çok mutlu etti.
Dünyada da birçok şey değişmişti. Ülkeler toplantılarda daha hızlı anlaşıyor, insanlar sosyal medyada kavga etmek yerine konuşarak sorun çözüyordu. Yanlış anlaşılmalar azalmıştı. Herkes düşüncelerini daha rahat ifade edebiliyor, korkmadan konuşabiliyordu. Ama akşam düşünürken aklıma bir şey geldi. Farklı diller, farklı kültürler demekti. Filmler, şarkılar ve oyunlar biraz eksilmiş gibiydi. O zaman şunu anladım: “Aynı dili konuşmak güzel ama asıl önemli olan saygı ve anlayıştır.”
O gün dünya daha sessiz ama daha huzurluydu.