Renkler ve Duygular

Merhaba! Bugün size bir günümü anlatacağım. Garip bir hayatım var. Tabi herkesin duyguları vardır…Ancak ben, yani bizim ülke duyguları renkler olarak algılıyor! Gayet normal…Ama sizi bilmem! Evet, başlayalım. İlk önce şunu demeliyim; kızdığımda ben her yeri mor görüyorum. En iyi arkadaşım Su ise kırmızı. Mutluyken her yeri Nil yeşili görüyorum. En sevdiğim renk! Su ise su şeffaf olduğu için her yeri şeffaf görüyor. Ben ek bir bilgi söyleyeyim; üzüldüğümde veya kızdığımda beni üzen veya kızdıran kişileri kızgınlığım veya üzgünlüğüm geçene kadar görmüyorum. Bir duyu organı için fazla değişiklik! İnsanlar nadiren korkar…Haftada 5 dk. filan. Bende nadiren pembe rengi görüyorum. Utanınca koyu pembe oluyorum ve dahası… Şimdi başlayabiliriz. Benim her şeyin en çoğu onda olsun, sırada hep önde olsun, en çok kelime o yazsın isteyen gıcık bir arkadaşım var. Onu görmüyorum. Bugün de öyle olacak. Okula hazırlanırken her yer Nil yeşili! Adım Nil olduğu için o rengi seviyorum galiba. Sabahları mutluyum, okulda renkler hep karışık! Sabahları mutluyum çünkü annemi görüyorum ve onu çoooook seviyorum.