Son zamanlarda hayatımda birçok şey aynı anda ilerliyor. Hem basketbol antrenmanlarıma gidiyor hem de takımımla FTC için robot tasarlıyorum. Bazen çok yoruluyorum. Kod hata verdiğinde sinirleniyorum, maçta atışı kaçırdığımda moralim bozuluyor. Ama artık hemen vazgeçmiyorum. Çünkü her hatanın beni daha da güçlendirdiğini fark ettim.
Robot projesinde sabırlı olmayı, basketbolda disiplinli çalışmayı, bateri çalarken ritmi kaybetmemeyi öğrendim. Bazen bir sensör çalışmadığında saatlerce uğraşıyorum. Bazen antrenmandan yorgun dönüyor bazen de bateri sonrası eve geç döndüğüm için ödevlerimi yapamıyorum. İşte o anlarda aslında hayatımın ne kadar değiştiğini görüyorum.
Geçen gün basket maçımda potaya gidip önümdeki oyunculara rağmen hiç zorlanmadan sayı attım! İçimden şu cümle geçti: “Bugün kendimle gurur duyuyorum.” Çünkü artık pes etmeyen, hedefleri için çalışan ve kendini her gün biraz daha keşfeden biriyim.