Bulutlar ve Kelimelerin Toplam Sonucu

Bir gün uyandığımda alt kata gidip anneme baktığımda çok garip bir şey fark ettim. Annemin başının üzerinde “Sofra hazırlamak ne zor iş!” yazıyordu. Annemin başını işaret ettim ancak babam ve ablam ne olduğunu anlamamıştı. Anneme olan şey sonrasında babama da oldu ve babamın kafasının üzerinde “Yine ne saçmalıyor bu Mete!” yazıyordu. Dışarı çıktığımda ablamın kafasının üzerinde de “Gıcık Mete!” yazıyordu. Yalnızca ailemin değil martıların, kedilerin ve hatta çevremdeki canlıların düşüncelerini okuyabiliyordum. Örneğin arkadaşım Kaan’ın ben basketbol antrenmanına gittiğimde “Yaşasın Mete geldi, bugün daha güzel olamazdı!” diye sevindiğini okudum.
Gece yatağıma yattığımda içimden “Umarım bir daha insanların düşüncelerini okumam!” diye geçirdim. Sabah uyandığımda bu sefer ablam aynı şeyi yaşıyordu. Sanırım başka bir macera başlıyordu…