Bir gün yolda yürürken, herkesin düşüncesinin başının üstünde belirdiğini gördüm. Yüksek sesle “Aman Tanrım! Bu da ne?” dedim. Ama sonra insanların birbirleriyle hiç tartışmadığını gördüm. Meğer ki insanlar birbirlerini içten severmiş. Ertesi gün kuş cıvıltılarıyla uyandım, yemeğimi yiyip dışarıya çıktım. Çıkar çıkmaz gözlerime inanamadım. Her yer tertemiz ayna gibi parlıyor, artık savaş yok, adaletsizlik yok, onun yerine barış ve eşitlik var. Artık fabrikalar yok onun yerine güneş panelleri ve doğanın o ferah kokusu var. Artık insanlar daha mutlu daha temiz ve tutumlu, kimse aç gözlü değil ve artık herkes mutlu ve Dünyayı korumaya hazırız!
(Visited 3 times, 1 visits today)