O sabah tıpkı normal sabahlar gibi başladı. Fakat henüz o günün diğerlerinden çok farklı bir gün olacağını bilmiyordum.
Yine her sabah olduğu gibi “Hayat çok zor” diye sızlanarak kalktım ve banyonun yolunu tuttum. Tam içeri girdim, yüzümü yıkamak üzereyken aynaya baktığımda çok şaşırtıcı bir şey gördüm. Her gün aynada gördüğüm dış görünüşüm değildi, kişiliğimi ve hislerimi görüyordum. Evet, çok uykulu ve mutsuz olduğum orada da görünüyordu. O an resmen şok olmuştum. Birkaç kez gözlerimi ovaladım, defalarca rüyada mıyım diye parmaklarımı saydım fakat hayır, görüntü aynıydı ve rüyada değildim. O anda gerçekten aynada karakterimi görüyordum.
Hemen annemi çağırdım ve ondan aynaya bakmasını istedim. Ama annem aynaya baktığında sanki hiçbir şey olmamış gibi “Ne olmuş aynaya?” diye sordu. O an anladım ki bu tuhaf olay maalesef sadece bende oluyordu. Annemin sorusunu bir şakayla geçiştirdikten sonra olayın şoku hâlâ üstümdeyken hızlıca hazırlanıp okula gittim. Okulda tuvalete gittiğimde onların da karakterini aynada gördüğümü fark ettim. Bu hayatımı oldukça kolaylaştırmıştı desem yalan olmaz. Artık kiminle arkadaşlık kurup kurmamam gerektiğini sadece aynaya bakarak anlayabiliyordum. Kim kötü, kim iyi, kim yalancı, hepsini aynada direkt olarak görüyordum. Bu olay sadece okul içinde değil, genel olarak bütün hayatımı etkilemiş ve oldukça kolaylaştırmıştı.
Keşke gerçekten böyle bir şey yapabilsek.