Ben turuncu renkli bir basketbol topuyum. Sahibimle çok özel bir anım var. Bu anı, onun okulda oynadığı ilk basketbol maçında oluştu. O gün hem çok heyecanlı hem de çok mutluydu. Beni eline aldığında kalbi hızla atıyordu. İlk kez bu kadar önemli bir maçta oynayacaktı.
Maç başladığında sürekli yere vuruldum. Bazen paslaşıldım, bazen potaya doğru fırlatıldım. Tribündeki arkadaşları bağırıyor, öğretmeni onu dikkatle izliyordu. Sahibim elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyordu. Son dakikada beni eline aldı ve potaya gönderdi. Potadan geçtiğim anda herkes sevinçle ayağa fırladı. Sahibim o an büyük bir gurur duydu.
Maçtan sonra beni çantasına koydu. Eve gidince üzerimi temizledi ve odasına bıraktı. O günden sonra bana daha da bağlandı. Ne zaman canı sıkılsa beni eline aldı. Beni sektirdikçe o günü hatırladı ve kendine olan güveni arttı.
Şimdi hâlâ onun odasında duruyorum. Bazen birlikte parka gidiyoruz. Ben sadece bir basketbol topu değilim, onun başardığını hissettiği güzel bir anıyım. Bu yüzden kaybolmak istemiyorum. Hep onun yanında olmak istiyorum.
