Otobüsten indiğimde hava beklediğimden daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa bakarken içimde açıklayamadığım bir huzursuzluk belirdi ve içimi bir korku kapladı. Daha önce anlaştığımız gibi ailem o saatte durakta değildi. Henüz beni almaya gelmemişlerdi. Onları biraz daha beklemeye karar verdim. O sırada kar yağmaya başlamıştı. İçimdeki huzursuzluk giderek artıyordu. Aynı zamanda umutsuz hissetmeye başlamıştım. Acaba neden hala gelmemişlerdi? Onları telefonla aradım ama ulaşamadım.
Beklerken uzaktan bir uğultu sesi geldi. Sanırım köpek uğultusuydu. Ses giderek bana yaklaşıyordu. Beklerken birden yanımda köpek beliriverdi. Sanki bana arkadaşlık edecek gibi bakıyordu. Onu görünce rahatlamıştım. Hava daha fazla kararmadan eve gitmeye karar vermiştim. Böylece beraber yürümeye başladık. O sırada annemin bana seslendiğini duydum. Gözlerimi açtım ve annem karşımdaydı. Aslında bunların hepsi bir rüyaymış.