Bir gün annem (doçent doktor) eve bir hâkim olarak gelmişti, üstelik elinde derecesi bile vardı. Önlüğüyle eve girdiğinde sanki bambaşka biri gelmiş gibiydi. Tamamen farklı, başarılı bir kadına dönüşmüştü ama hâlâ annemdi. Babam (uzman yazılımcı) ise eve profesör olarak gelmişti. Üstelik onun da derecesi vardı. O da bambaşka biri gibiydi ama yine de babamdı. Annemin hâkim, babamın profesör olduğu bir dünyadaydım.
Daha ne olduğunu tam anlayamadan kapıdan içeri abim girdi. Pilot olmuştu. Üstünde ceketi, gözünde gözlüğüyle o da tamamen farklı bir insan gibi görünüyordu ama sonuçta o hâlâ abimdi. Tüm bunlar bana garip gelmesine rağmen kendimi nasıl böyle bir yerde bulduğumu anlayamıyordum.
Anneannemi aradığımda o da Fransızca öğretmeni yerine İspanyolca öğretmeni olmuştu. Herkes kendi mesleğinde başarılı görünürken ben de kendi geleceğimi düşünmeye başladım. Belki de evren bana bir mesaj veriyordu. İç mimar olmak isteyen ben, belki de bir gün kapıdan içeri formasıyla bir Formula 1 yarışçısı olarak girebilirim. Kim bilir? Ne de olsa hayat sürprizlerle doludur.