Strateji oyunlarının gençlere pek çok faydası olur: Planlama, analitik düşünme, hızlı karar alma, sabrı arttırma ve hafızayı güçlendirme gibi pek çok faydası vardır. Fakat bu bir oyunun içinde olduğu zaman hele ki bilgisayar oyunu; o zaman bir risk de vardır işte. Bağımlı olmak. Her ailenin, çocuğunun teknolojiye bağımlı olmaması için bir uğraşı vardır zaten. Ama çocukların oynadıkça oynayası gelir. Böyle bir risk bir oyunun faydalarına değer miydi ki?
Aslında süreyi çok fazla abartmıyorlarsa değer. Çünkü beynin düşünme hızı açısından ve de Iq’sünün geliştirebilecek bir oyundur strateji oyunları. Zaten bu tür oyunlar sürükleyici olmadığından çocukların bağımlı olması pek olası bir durum değildir. Hele ki oldular diyelim, bir çocuk bu oyunu 1 saat yerine 3 saat oynasa ortada görünür bir değişiklik omayacağından bu bağımlılığı durdurmak için başka şeylere odaklanmak gerekir. Öteki türlü çocuğun gözüne mavi ışığa çok bakmaktan zarar gelebilir ve bunun sonucunda da gözlük takması gerekebilir. Bence burada asıl önemli olan şey, oyunun tamamen iyi ya da kötü olması değil, nasıl kullanıldığıdır. Çünkü aynı oyun, bir çocuk için faydalı olabilirken başka bir çocuk için zararlı hale gelebilir. Bu da tamamen süreyle ve alışkanlık haline getirip getirmemekle ilgilidir. Eğer bir çocuk kendini kontrol edebiliyorsa ve oyun oynama süresini abartmıyorsa, bu durumda oyunun sağladığı faydalar daha ağır basar.
Strateji oyunları özellikle düşünmeyi gerektirdiği için oyuncunun sürekli aktif olmasını sağlar. Yani sadece vakit geçirmek yerine, plan yapması, karar vermesi ve bazen hızlı düşünmesi gerekir. Bu da zamanla problem çözme becerilerini ggeliştirir. Aynı zamanda farklı durumlara farklı çözümler üretmeyi öğretir.
Ama her zaman bu kadar kontrollü olmayabilir. Bazen insan fark etmeden oyuna daha fazla zaman ayırabilir. Özellikle boş vakitleri arttıkça, oyundan başka seçenek kalmaz ve bu da bağımlılık riskini artırır. Bu durumda dersler, sosyal hayat ya da başka sorumluluklar geri planda kalabilir. Yani strateji oyunu bir insana avantaj sağlayacakken dezavantaja dönüşebilir. Bu yüzden bence dijital oyunların faydaları önemlidir ama bu, bağımlılık riskinden daha önemli demek değildir. Asıl önemli olan, bu ikisi arasında bir denge kurabilmektir. Eğer denge sağlanırsa, oyunlar hem eğlenceli hem de geliştirici olabilir. Ama denge kurulamazsa, o zaman olumsuz yönleri daha fazla ortaya çıkar.
Sonuç olarak, dijital oyunlar doğru kullanıldığında gençlerin gelişimine katkı sağlayabilir. Ancak kontrolsüz kullanımda bağımlılık riski göz ardı edilmemelidir. Bu yüzden en doğru haraket, oyunları tamamen bırakmak değil, bilinçli ve dengeli bir şekilde oynamaktır. Ancak bu şekilde insana fayda sağlar bu oyun.