Bir gün ailemle bir yavru kedinin yalnız kaldığını gördük. Minicikti ve titriyordu. Ona yaklaşınca korkup geri çekildi. Çok üzüldüm. Anneme ve babama “Onu eve götürebilir miyiz?” diye sordum. Biraz düşündüler, sonra “Eğer sorumluluğunu alacaksan olur.” dediler.
Hemen kediyi nazikçe kucağıma aldım. Eve gidince ona süt verdim, eski bir kutudan yatak yaptım. Adını Hera koydum. İlk başta sürekli saklanıyordu ama sonra yanıma gelmeye başladı ve mırıldadı. Ona her gün su verdim, mamasını koydum ve onunla oynadım. Hera artık yalnız değildi. Akşam yatağa giderken gülümsedim ve dedim ki “Bugün kendimle gurur duyuyorum.” Çünkü küçük bir canlıya yardım edip onu mutlu etmiştim.
(Visited 3 times, 1 visits today)