Yaşadığım yerde duygular renkle görünüyor. Bugün erkenden kalktım, kahvaltımı yaptım. Sonra okula gitmek için kardeşim ve babam ile arabaya gittik. Kardeşim maviydi. Bu, benim yaşadığım yerde o kişinin üzgün olduğu anlamına gelir. “Neden üzgünsün?” dediğimde bana kısık ve üzgün bir sesle “Bugün okul var.” dedi. Ben de onu mutlu etmek için onunla yolda telefonumdan bir şeyler izledim ve artık sarıydı, yani mutlu.
Sonra okula vardık ve derse biraz geciktim. Öğretmenim beni kırmızı, yani sinirli bir şekilde karşıladı. Ben “Girebilir miyim?” dedim. Öğretmenim de kalın bir sesle “Çabuk otur.” dedi. Hemen kitabımı çıkardım ve oturdum. Ders bitiminde herkes sarı, yani mutlu bir şekilde teneffüse çıktı. Sonra öğle yemeğinde en yakın arkadaşımın hiç sevmediği bir yemek vardı ve iğrenmekten yeşil olmuştu. Sonra onunla okul kantinine gidip onun için bir şeyler aldık. Bu sefer sarıydı, yani mutluydu.
Sonra eve dönerken markete uğradık ve kırmızı, yani kızgın bir adam gördük. Sinirliydi çünkü almak istediği şeye yetişemiyordu. Babam alıp ona verince sarı, yani mutlu oldu. Marketten çıkınca babam fişe bakıp aldığı şeyi kasiyerin yanlışlıkla iki kez okutmuş olmalı ki iki tane yazdığını gördü. Babam kırmızılaştı çünkü sinirlendi. Kasaya dönüp söyleyince babama bu yanlışlıktan dolayı fazla para verdiler. Eve gelince ödevimi yaptım ve yemek yedim. Sonra ailecek film izledik. Babam, kardeşim, annem ve ben hepimiz sarıydık, yani mutlu.