Bugün hayatımı değiştirecek bir gündü; çok heyecanlıydım! Eğer seçilirsem hayalimdeki mesleği ve hayatı yaşayacaktım. Seçmeler bir ay önce yapılmıştı ve sonuçlar bugün açıklanacaktı. Hem telaşlıydım hem mutlu; aynı anda korku da hissediyordum. “Ya yapamazsam?” diye düşünüyordum. Fazla pozitif düşününce de sanki egom tavan yapıyordu.
Açıklanmasına dakikalar kalmıştı. Kalbim yerinden çıkacak gibiydi. Sonunda o an geldi ve seçilenlerin listesi yayımlandı. İsimlerin arasında göz gezdirirken harfleri tek tek gördüm: L-İ-N-A! Seçilmiştim! Evde çığlık atmaktan boğazım acıdı, sevinçten koşturmaktan bacaklarım yoruldu. Beynim adeta durmuştu. Temiz hava almam gerekiyordu; kendimi hemen dışarı attım. Derin bir nefes aldım ve biraz olsun sakinleştim. O an kendimle gerçekten gurur duydum. Onca çalışmanın karşılığını almış gibiydim.
Bu güzel haberi kutlamak için seçilen bir arkadaşımla restoranda buluştum. O da benim gibi heyecanlıydı ama biraz korkuyordu. Daha çok çalışmaktan, daha başarılı olmaktan, büyük sorumluluklardan… “Ben de korkmalı mıyım?” diye düşündüm. Yoksa anın tadını mı çıkarmalıydım?
Sonunda kendimi şımartmaya karar verdim. Alışveriş merkezine gidip hem rahat hem şık kıyafetler aldım. Eve dönüp hepsini heyecanla denedim. Yorgunluktan televizyon izlerken uyuyakalmışım. Hayatımın en heyecanlı günüydü.