Otobüsten indiğimde hava beklediğimden daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa bakarken içimde açıklayamadığım bir huzursuzluk belirdi ve bir anda ailem beni bırakıp gitmiş gibi hissettim. Sonra düşünmeye başladım. Aklıma bir fikir geldi: Arkadaşımın evine gidip onunla oynamaya karar verdim. Belki huzursuzluğum biraz olsun geçer diye düşündüm.
Arkadaşımın adı Mert. Mert’le oyun oynadık ve çok eğlendik. Dışarıda oynadık, kurabiye yedik ve televizyon izledik. Huzursuzluğum biraz geçmişti. Mert’in annesi beni eve bıraktı. Evde kardeşimle oynadım, sonra dışarı çıkıp karla oynadık. Annem ve kardeşim bana biraz garip görünüyordu.
Daha sonra bir şey unuttuğumu hatırladım ama ne olduğunu bir türlü bulamadım. Bir süre sonra dedem, anneannem, babaannem ve diğer dedem bize geldi. Hep birlikte kâğıttan uçak yapıp uçurduk. Annem pasta yaptı. Ben dışarıda oyun oynarken kardeşim legolarıyla oynuyordu. Pasta yemeye geldiğimde tabletimi aldım ve Minecraft oynamaya başladım.
Ne garip bir gündü ama!