Bir sabah hava karanlıktı. Ne olduğunu anlamaya çalışıyordum. Gökyüzünden kelimeler düştüğünü gördüm ve bunu anneme söyledim. Annem, “Yanlış görmüşsündür.” diyerek işe gitti. Birden gökyüzünden düşen kelimeler çoğalmaya başladı. Ne olduğunu anlayamamıştım. Çok korkmuştum.
Hemen arkadaşlarımı aradım ama bana inanmadılar. Onları evime çağırdım. Eve gelince onlar da görünce bana inandılar. Ne yapacağımız hakkında hiçbir fikrimiz yoktu. Kelimelerin bazıları beni kırıyor, bazıları ise mutlu ediyordu. Kelimeler gittikçe daha da çoğalmıştı.
Bir süre bekledikten sonra yağmur gibi yağan kelimeler durdu. Bu bizim için hem korkunç hem de eğlenceli bir macera olmuştu. Olanları anneme anlattık ama yine de inanmadı. Arkadaşlarım evlerine gitti. Anneme kaç kere “Gerçek!” desem de ikna edemedim.
Neyse… Bu günlük bu kadardı. Bu olay, hayatımda değişik, korkunç ama aynı zamanda eğlenceli bir anı olarak kaldı.