Merhaba ben İzmir. Bir gün kalktığımda kimsenin sesini duymuyordum. Bir anlığına sağır olduğumu düşündüm (sağır olmamışım). Köpeğim havlıyordu ama ben “Çişim geldi, altıma yapacağım.” anlıyordum. Anneme sordum. Annem bana şöyle yazdı: “Chapo sadece havlıyor.” Annemle birlikte doktora gittik. Doktor şöyle dedi: “Bu dünyadaki en ama en nadir hastalık. Bu birkaç gün ya da hafta sürebilir.” Bir anlığına kağıdı okumak, şaşırmak, korkmak ve konuşabilmek istedim. İlk hangisini yapayım, karar veremedim. Sonra iki gün geçti ve sabah uyandığımda insanları duyabiliyordum. Chapo artık konuşmuyor, havlıyordu, hav hav hav.
(Visited 4 times, 1 visits today)