O gün herkesin mesleği değişmişti. Sadece meslekleri değil aynı zamanda dünya da değişmişti, o gün pencereden dışarı bakmanız yeterliydi. O korkunç olayda orda değilseniz kemerlerinizi bağlayın başlıyoruz
O gün kızlarım Eylül ve Alya uyandırmaya çalıştılar çünkü dışarıda bir değişiklik olduğunu onlar da fark etmişlerdi. Benim uyanmadığımı görünce Alya elinde bir tencere, bir kaşık yatağımın yanında kaşığı tencereye vurmaya başladı. Ben de normal olarak “Ne oluyor!” diye uyandım. Onlar beni kulağımdan çekip pencereden dışarıyı gösterdiklerinde neden bu kadar ciddi olduklarını anladım; dünya sanki tarihten önce gibiydi tek normal biziz.
Bir de Hayrettin var ama o çok insan sayılmaz sonuçta her şeye alerjisi var ama olsun o da insan. Kızlarla dışarı çıkmaya karar verdik. Dışarıda bir sürü ağaç vardı göller de çok temizdi ama teknolojik hiçbir şey yoktu. Bu dünyada bir tek insan biziz sanarken aniden karşımıza Hayrettin çıktı. Normalde Hayrettin bize göre anormal biridir ama şu an gördüğümüz en normal insan oydu çünkü başka insan ortalıkta yoktu. Haberlere baksak haberleri sunacak kimse yoktu ortalıkta. Öyle böyle derken Hayrettin bir kutu buldu ve masadaki anahtar ile kutuyu kilitledi.
Kutuyu kilitleyince her şey normale döndü.