Issız Sokak

Otobüsten indiğimde hava beklediğimden daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa bakarken içimde açıklayamadığım bir his vardı ve arkadaşım beni almaya gelmemişti. O anda bunun sebebi ne olabilir diye kafamdan geçirdim. Belki de karanlık beni huzur etmişti. Çantamı alıp arkadaşımın evine gittim. Kapıyı çaldım. İçeride kimse yoktu. Diğerlerinin kapısını çalmaya başladım, hiç kimse yoktu. O sırada bir kedi gelip bacağıma sürtündü. Ben de kediyi takip etmeye başladım. Kedi beni bir kulübeye getirdi. Yanan ateşin önündeki notta “Yatağa yat ve uyu.” yazıyordu. Dediklerini yaptım. Kalktığımda annem, “Kalk, geç kalıyoruz, öğretmenin kızacak,” dedi. Kalktım ve anladım ki bu bir kabusmuş.