Geceleri maalesef genellikle geç saatlerde yatabildiğim için sabahları yataktan kalkmak adına gerçekten desteğe ihtiyacım oluyor. Şöyle güzel sesli bir anneannenin sesi, sabah sabah insana ne kadar da iyi geliyor. Anlayacağınız, güne huzur veren seslerle ve size seslenen sevdiklerinizle başlamak gerçekten çok güzel.
Gökyüzünden yağmur yerine kelimeler yağsa ne kadar tuhaf olurdu, değil mi? Düşünsenize, insanların birbirine söyledikleri sözler yağmur gibi yağsa… Yerde oluşan su birikintilerine bakıyorsunuz; içleri kelimelerle dolu. Bir tarafta güzel söz birikintileri var: merhaba, ne haber, nasılsınız, iyi günler, ne güzel olmuşsunuz, çok sevindim, ben size yardım edeyim, görüşmek üzere gibi. Diğer tarafta ise insanların söylediği kötü, bazen kırıcı bazen de daha incitici sözler birikmiş: seni ilgilendirmez, sana ne, git buradan, çok çirkinsin, seni görmek istemiyorum gibi. Nezaketli sözlerin olduğu su birikintileri ne kadar da güzel görünürdü. Hatta şimdi o suların içinde hoplaya zıplaya oynadığımızı bile hayal ettim.
Aslında güne başlarken de gün içinde de güzel sözler duymak bizi mutlu ederken incitici ya da kaba sözler insanı rahatsız eder ve moralini bozar. Oysa bu kadar zor olmamalı. Herkes nazik ve saygılı davransa, güzel sözleri karşısındakinden esirgemese bu kelime yağmurları ne kadar mutluluk verici olurdu.