KELİME YAĞMURU

Bir gün uyandım. Dışarıya doğru bakmaya başladım. Tuhaf bir şeyler fark ettim. Dışarıda yağmur yerine kelimeler yağıyordu. Dışarı çıkmak istememiştim ama bu tuhaf yağmuru araştırmak istedim. Dışarı çıktım. Gözüme bir şey çarptı. Bir adam, bir fakir ondan para isteyince onu itip para kutusunu yere döktü. Oldukça iyileştiren kelimelerin olduğu yerleri takip edip adamın yanına gittim. O olaydan sonra adamın kafasına bir kelime düştü. Adam yaralandı. Onu yerden kaldırdım. Bir kelime kafama düştü. Eskisinden de daha iyi hissettim! Sonra adam fakirin para kutusunu topladı ve ona para verdi. Adamın kafasına bir kelime düştü ve onu iyileştirdi. Sonra bir otobüs yakaladım. Otobüstekilerden bazıları yere çöp atmıştı ve kemerleri açıktı. Onların yaralanmasını istemedim. Onlara yaptıklarını anlattım. Beni anladılar. Sonra otobüsün camları açıldı ve hepsinin kafasına birer iyileştirici kelime düştü. Otobüsten inince hastaneye gittim. Onları bazı kelimeler yaralamıştı. Sonra bir şey fark ettim. Hepsi hırsızdı! Onlarla konuştum. Hepsi çaldıklarını geri verdiler. Hastaneden giderken hepsinin kafasına iyileştirici kelimeler düştü. Günün sonunda evime gittim. O an anladım. Kelime yağmurunun amacı iyi kelimelerden geçip bitirmek değil , kötülükleri belirleyip iyiye çevirmekti. Sabah kalkınca yağmur yoktu. Gururla yaptıklarımı düşünmeye başladım. Sonra içimde kocaman bir iyilikle okula gittim.