Bir gün uyandım. Dışarı baktım ve yağmur yağıyordu. Ama bu bir kelime yağmuruydu. Çok şaşırmıştım, hemen aşağı indim. Kahvaltımı yaptıktan sonra yağmurluğumu giydim ve dışarı çıktım. Hala çok şaşkındım. Bir anda kafama “Mutlu” kelimesi düştü. Nasıl olduysa mutluydum. Evimizin karşısındaki parka gittim ve bir çocuğun kafasına ”sinir” ve diğerinin kafasına ”üzüntü” kelimesi düşmüştü. Bana olanın aynısı onlara da olmuştu. O çocuk sinirlenmiş ve diğeri ağlıyordu. O anda bir eşya ya da bir canlının kafasına ne düşerse onu yaşıyormuş. Bir anda aklıma şu geldi, ya birinin kafasına kötü bir şey gelirse, yani o şeyi yaşamak zorundaydı. Hemen eve kaçtım ve akşam olduğu için uyudum, sabah uyandığımda her şey normale dönmüştü.
(Visited 5 times, 1 visits today)