Kelimelerin Yağmuru
Bir gün pencereden dışarı bakıyordum. Yağmur yağıyordu. Annem beni yanına çağırdı. Yanına gittim sonra odama geri döndüm. Yağmur yerine kelimeler yağıyordu! Bütün gün pencereyi seyretmek istiyordum. İlk “ Mutluluk ” diye bir sözcük çıktı. Tam o sırada huysuz bir beyefendi “Mutluluk” sözcüğünün yanından geçiyordu. Bir anda beyefendinin yanına bir çocuk geldi ve elini tuttu. Beyefendi bir saniye içerisinde mutlu oldu. Sonra “ düşmek” diye bir sözcük belirdi. O sırada bir çocuk “düşmek” sözcüğünün yanından geçiyordu. O an yerde bir taş belirdi ve çocuk taşa takılarak yere düştü. Yardım etmek istedim ama ben evin içindeyim. Sonra türlü türlü sözcükler çıktı karşıma, sözcük fırtınası başlamıştı! Sanki kitabın içindeydim!
Sonra içeri bir bardak su almaya gittim. Hava kararmaya başlıyordu. Saat dokuzda oturmuştum. Şimdi saat akşam sekiz olmuştu! Bu şekilde bir günü daha sonlandırmıştım. Yatarken “ acaba sözcük fırtınası yarın da devam eder mi ? “ diye mırıldandım.