Bir sabah uyandığımda yağmur yağıyordu. Sonra telefona bakarken uyuyakalmışım, saat öğlen bir olmuştu. Bir anda pencereden baktım ve kelimelerin yağdığını gördüm. Çok şaşırmıştım. Annemin yanına gittim, o da çok şaşırmıştı. Kardeşimle beraber neden havadan kelimelerin yağdığını araştırmaya çalıştık ama bulamadık. En sonunda bir sitede bunun açıklamasını gördük. Şu şekildeydi: Havadan yağmur yerine kelimelerin yağması bazı insanlar için kötü bir durumdur, bazı insanlar için ise iyi bir durumdur. Nedeni ise kelimelerin ne olduğuna bağlı olduğudur.
Bu benim için kötü bir durum değildi fakat ağabeyim kendini iyi hissetmediğini söylüyordu. Oysaki evdeki herkes mutluydu ve hiç baş ağrısı yoktu ama ağabeyimin başı çatlıyordu. Neden olduğunu ona sorduk ama o da bilmiyordu.
Evvelsi gün amcamlara gitmiştik. Amcam ve kuzenim de kendini hiç iyi hissetmiyordu. Biz çok şaşırdık, neden olduğunu sorduk ve onların cevabı “Söylemek istemiyoruz.” oldu. Biz de onların moralini daha fazla bozmamak için söyleyin diye ısrar etmek istemedik. Ama birkaç saat sonra onlar söylemek istediler ve cevapları şuydu: “Bizim kelimelerimiz bizi kırıyor ve hakaret ediyor. Buna üzülmekten başımız çok ağrıyor ve çok mutsuzuz.” dediler. Biz de onları anladık.