Bu ülkede herkesin duyguları renklere bölünmüştür. Örneğin: Neşe sarı, gıpta mavimsi, öfke kırmızı, üzüntü mavi, tiksinti yeşil, bıkkın mor, utangaç pembe ve kaygı turuncu gibi…
Ben size bir günümü anlatacağım… Sabah uyandım, kendimi bıkkın hissediyorum ve yüzüm mora döndü. Annem “Ekmek al, kahvaltı yapalım.” dedi ve benim yüzüm kırmızıya döndü. Eve geldim, ekmeğimi aldım ve kahvaltı yaptık. Tam televizyonu açıyordum oradan biri şunu diyene kadar “Gel buraya!” orada sinir oldum yüzüm tekrar kırmızıya döndü. Sonra gittim ve bir baktım her yer leş gibi, çok tiksindim. Yüzüm yeşile döndü. Ondan sonra ödev, sohbet, kitap, televizyon ve akşam yemeği derken uyku vaktim gelmiş. İşte benim rengarenk 1001 surat bir günüm.
(Visited 2 times, 1 visits today)