Bir gün uyandığımda Japonya’daydım. Dışarı çıktığımda her yerde sessizce hareket eden robotlar, kendiliğinden giden arabalar ve insanlara hizmet eden uçan balonlar gördüm. Telefonuma baktığımda 2040 yılında olduğumu fark ettim. Ardından uçan bir taksiye binerek kongre merkezine gittim. Yol boyunca şarkı söyleyen robot kuşlar, yürüyen ağaçlar ve pek çok farklı robot dikkatimi çekti.
Kongre merkezinde insanlar misafir gibiydi, işleri büyük ölçüde robotlar yürütüyordu. Birkaç saat sonra toplantı başladı ve kürsüye şık giyinmiş bir robot sunucu çıktı. Bu robot, dünyayı korumak ve barışı sağlamak için geliştirilen birçok projeyi anlattı. Ayrıca insanlara sunulacak yeni robotlar hakkında bilgiler verdi.
Kongre merkezindeki restoranlarda da aşçı ve garsonların görevlerini robotlar üstlenmişti. Siparişler, yapay zekâ tarafından yönetilen uçan robotlar aracılığıyla anında müşterilere ulaştırılıyordu. İnsanlar ise telefonlarından evlerini ve arabalarını kolayca kontrol edebiliyordu. Bu kongrede şunu anladım: İnsanların yaptığı işlerin büyük bir kısmını artık yapay zekâ yönetiyordu. Üstelik bunu sessiz, sakin ve stressiz bir şekilde yapıyordu. Gerçekten de her şey çok değişmişti.