Sabah uyandığımda, sıradan bir gün olduğunu sanmıştım. Ancak annem, kahvaltı sırasında bana bugün hayvanat bahçesine gideceğimizi söyledi. Bu habere çok sevindim!
Kahvaltıdan sonra hemen üstümüzü değiştirip yola çıktık. Hayvanat bahçesine varmamız yaklaşık bir saat sürdü. Yol boyunca gözümde hayvanat bahçesini canlandırıyor, orada göreceğim hayvanları hayal ediyordum.
Neyse ki bilet sırası çok uzun değildi. Hemen biletlerimizi alıp içeri girdik. İçeride pek çok farklı hayvan vardı: sürüngenler, amfibiler ve memeliler…
En köşede duran sarı renkli bir yılan dikkatimi çekti. Yanına gidip sessizce “Merhaba” dedim. O da bana cevap vererek “Merhaba” dedi!
İlk başta bunun bir hayal olduğunu düşündüm. Ama değildi… Gerçekti! Konuşmaya devam ettik, her söylediğime bir yanıt veriyordu.
O anda yılanı eve götürmeyi çok istedim ve hemen anneme sordum:
— Bu yılanı eve alabilir miyiz?
Annem gülümsedi ve:
— Olmaz ama istersen buraya daha sık gelebiliriz, dedi.
Annemin bu cevabı beni çok mutlu etti. O günden sonra her pazar hayvanat bahçesine gitmeye başladık. Artık her hafta dört gözle pazar gününü bekliyorum!