Her şey, o tuhaf ışığın pencereden içeri dolduğu anda başladı. O kadar ani olmuştu ki çok korktum; kalbim hızla atıyor, vücudum titriyordu. Bir süre tereddüt ettikten sonra cesaretimi topladım ve yavaşça dışarı çıktım.
Ama gördüklerim, korkularımın tam tersiydi. Karşımda, neşeyle zıplayan bir sürü hayvan vardı. İlk başta şaşkınlıktan olduğum yerde kalakaldım. Sonra gözlerime inanamadım: Hepsi bir oyun parkında oynuyor, kahkahaya benzer sesler çıkarıyordu.
Eve geri döndüğümde her yerden sesler gelmeye başladı. Bu sesler, sanki küçük oyuncak arabaların çıkardığı park sesleri gibiydi. Etraf capcanlıydı.
Bir süre sonra saat ilerledi, güneş yavaş yavaş batıp evine gitti. Ben de sakinleşerek eşyalarımı topladım ve eve döndüm. O gün, hayatımda unutamayacağım kadar eğlenceli ve tuhaf bir gündü.