Sabah uyandığımda dışarıda yağmur yağıyordu. Gelen sesler üzerine pencereden etrafa baktığımda bir de ne göreyim! Bulutlardan yağmur yerine kelimeler yağıyordu. Arkadaşım Arda ile parka indik. O esnada sevgi kelimesi omzuma düştü, kalbimi ısıttı. Dostluk kelimesi ayağımın dibine düştü, Arda ile gülümsedik.
Ama bazı kelimeler çok yakıyordu. Kızgınlık kelimesi koluma değince canım acıdı. Arda ile kötü kelimelerden kaçıp iyi kelimeleri toplamaya başladık. Akşama kadar böyle geçti.
Eve döndüğümde annem beni kapıda karşıladı. Üzerimdeki kelimeleri sildi ve yanağımdan kocaman öptü. Odama gidip günlüğüme iyi kelimeleri yazdım, kötü kelimeleri çöpe attım.
O gün öğrendim ki söylediğimiz her kelime bir damla gibidir. Doğru kelimeler büyütür, yanlış kelimeler üzer. Uyumadan önce güzel kelimelerle bir dilek tuttum ve çok güzel bir rüya gördüm.