Zaman. Ah bu zaman pek çok kişinin derdidir. İstediğinde geçmez, istemediğinde su gibi akıp gider. 20 yaşındayken bir bakmışsın ki, 70’ine basmışsın. Oysaki bir okul günü bazen senin için bu süreden daha yavaş geçer. Sevdiklerinde öyle güzel anlar yaşarın ki hiç bitsin istemezsin, ama her mutlu anın maalesef bir sonu vardır ve zamanın kaçınılmaz gerçeği budur. Peki bu durumda zamanı durdurmak mı yoksa belli bir zaman dilimine tekrar geri dönebilmek mi diye sorsalar ne derdiniz?
İnsan, özellikle en mutlu ve güzel anlarında zamanı durdurup uzun bir süre o anın tadını çıkarmak ister. Zamanın değişik işleyişini bir kenara bırakıp, belki de hayatının en mutlu anı olan o sürede takılı kalmak ister ve tabi ki zaman dinlemez. Hayatımda böyle hissettiğim pek çok an oldu. Hatta bazen bir sınava çok iyi çalışamadığım için zamanı durdurup daha iyi hazırlanabilmeyi ummuştum. Fakat düşünüyorum da zamanı durdurmuş olsaydım bile eninde sonunda sıkılmaz mıydım? Bir anı ne kadar çok sevip, tutunmak istesek de hayatta yeni şeylere yer açmak bazen insanı tazeler. Bir bakarsın ki aslında ihtiyacın olan şey yeniliğin ta kendisidir.
Öbür yandan ise yenilik her ne kadar gerekli olsa da bazen insan geçmişe bakma ihtiyacı duyuyor. Hayatında çok zorlandığı bir noktada geçmişteki o mutlu anılarında huzur bulmak istiyor. Bu duyguyu hayatımda genel olarak değil ama son zamanlarda yoğun olarak hissettiğimi fark ettim. Bulduğum en etkili çözüm ise bir nevi belli bir zaman dilimine geri dönmek gibi galerimde gezinmek oldu. Sanki zamanda geriye gidermişçesine anılarım arasında geçiş yaptım. Bazı kötü anıları görmek bile bana iyi geldi. Yaşadığım onca şeyi bir film gibi izledikten sonra gerçeğe geri dönmek kolay değildi tabii, ama değerdi.
Sonuç olarak eğer biri bana: ” Zamanı durdurmayı mı yoksa istediğiniz bir zaman dilimine yolculuk yapmayı mı isterdiniz? ” diye sorsaydı cevabım galiba ikinci seçenek olurdu. Ne de olsa bir anda takılı kalmaktansa, o ana istediğim zaman geri dönebilmek hayattaki dengeyi sağlamama yardım ederdi. Belki de herkesin ihtiyacı olan şey budur. Kaçma ihtiyacı hissettiğinde oluşan ve istediğin zaman girip çıkabildiğin bir kapı.