Kültürel miras, bir toplumun tarih boyunca oluşturduğu ve gelecek nesillere aktardığı maddi ve manevi değerlerin bütünüdür. Bu değerler zaman içinde ülkenin tarih boyunca yaşadığı savaşlar, göçler, fetihler, ekonomik değişimler, siyasi olaylar, ülkenin içinde bulunduğu coğrafya ve toplumun çoğunluk olarak inandığı dini inancı gibi çeşitli iç ve dış etkenlerin etkisi ile oluşur. İnsanlığın ortak değerlerinden biri olan ve bir toplumun aidiyet duygusunu güçlendiren bu olgunun korunması toplumlar için oldukça önemlidir.
Lakin toplum içinde bu mirasın nasıl korunması gerektiğine dair bir fikir birliği bulunmamaktadır ve konu ile ilgili tartışmalar devam etmektedir. Toplumun bir kısmı kültürel mirasın korunabilmesi için halkın ve turistlerin erişimine kapatılması gerektiğini savunmaktadır. Onlara göre tarihi eserlerin ve kültürel değerlerin muhafaza edilmesi ancak uzmanlar tarafından titizlikle yürütülebilecek olan bir süreçtir. Kontrolsüz ziyaretler, bilinçsiz kullanım ve yoğun insan trafiği bu mirasın hızla zarar görmesine yol açabilir. Örneğin tarihi duvar yazıları turistlerin dokunması ya da flaşlı fotoğraf çekmesi nedeniyle zamanla solmakta ve yapısal bütünlüğünü kaybetmektedir. Bu sebeple kültürel mirasın gerçekten korunması isteniyorsa bu alanları yalnızca araştırmacılar sanat tarihçileri ve uzmanların erişimi sağlanmalıdır. Toplumun kalan kısmına göre ise kültürel mirası korumanın asıl yolu bu alanların halka ve turizme açılmasıdır .Bu görüşü savunanlara göre kültürel mirası yalnızca müzelerde muhafaza etmek veya belirli kurallar çerçevesinde koruma altına almak yeterli değildir. Mirasın canlı kalabilmesi, toplumun ona duyduğu ilgiyle doğrudan bağlantılıdır. Geleneksel sanatların yeniden canlandırılması, tarihi yapıların sadece turistik alanlar olarak değil kültürel etkinliklerin merkezi haline getirilmesi gibi adımlar mirasın dinamik bir şekilde varlığını sürdürmesini sağlarlar. Bir eserin korunması onu hayatın içinde tutmak ile mümkündür.
Kültürel miras unsurlarından bahsederken bu unsurların ülke ekonomisine getirilerinden ve olası bir ziyaretçi yasaklanması durumunda oluşabilecek etkilerden de bahsetmek gerekir. Turizm kültürel mirasın korunması ve sürdürülebilmesi açısından en önemli finansal destek kaynaklarından biridir. Ziyaretçilerin giriş ücretleri müze bağışları rehberli turlar ve hediyelik eşya satışlarından elde edilen gelirler tarihi yapıların restorasyonu ve korunmasına katkı sağlamaktadır. Örneğin İspanya’daki Alhambra Sarayı İngiltere’deki Stonehenge her yıl milyonlarca turistin ziyaretlerinden elde edilen gelirlerle bakım ve restorasyon çalışmalarını finanse etmektedir. Eğer bu alanlar turistlere tamamen kapatılırsa hem ciddi ekonomik kayıplar yaşanacak hem de bu yapıların korunması için gerekli bütçe sağlanmayacaktır. Bu nedenle turizmin kontrollü bir şekilde teşvik edilmesi tarihi mirasın korunmasını sağlarken aynı zamanda da ekonomik katkının devam etmesine yardımcı olacaktır.
Kültürel mirasın korunması ve tanıtılması birbirine zıt kavramlar değildir; aksine uygun politikalar ile bu iki hedef dengeli bir şekilde yürütülebilir. Tarihi ve kültürel değerleri tamamen erişime kapatmak, onları toplumdan uzaklaştırarak zamanla unutmalarlarına sebep olabilir. Öte yandan kontrolsüz turizm bu değerlerin zarar görmesine yol açabilir. Bu nedenle kapsamlı bir koruma ve bilinçlendirme stratejisi oluşturularak hem turizmin sağladığı ekonomik ve kültürel faydalardan yararlanılmalı hem de kültürel mirasın gelecek nesillere sağlam bir şekilde aktarılması güvence altına alınmalıdır.
