Bir gün gökyüzünden mavi yerine yeşil yağmaya başladı ve her şey değişti.
İlk başta kimse ne olduğunu anlayamadı. Sabahın erken saatlerinde gökyüzü her zamanki gibi maviydi.Ama öğlene doğru, bulutlar yavaşça yeşile döndü ve ardından, sanki gökyüzü çözülüyormuş gibi, mavi damlalar yerine yeşil damlalar yağmaya başladı.
İnsanlar şaşkındı.Baziları korkuyla evine giderken, bazılari dışarı çıkıp elini gökyüzüne uzatarak yağan bu garip yağmuru hissetmeye çalışıyordu. Su gibi ıslaktı ama aynı zamanda yapışkan bir dokusu vardı. Çimen kokusunu andıran bir koku yayılıyordu her yere. Zehir gibiydi.
Birkaç saat içinde şehir tamamen değişti. Binaların duvarları yosun tutmuş gibi görünüyordu. Arabaların üzeri yeşil bir tabakayla kaplandı. İnsanların kıyafetleri bile bu garip yeşil sıvının yağmasiyla değişmeye başlamıştı. Bazi insanlara alerji yapiyordu, ancak daha da tuhafı, doğa bu olaya diğer her şeyden daha hızlı tepki veriyordu. Ağaçlar hızla büyüyor, çiçekler aniden açıyor, sokak aralarından ince dallar fışkırıyordu.
Bilim insanları bu olayın nedenini anlamaya çalışırken, çocuklar mutlu bir şekilde sokaklarda oynuyor, yeşil sıvıyı avuçlarında biriktirip birbirlerine gösteriyorlardı. Kimileri bu olayın bir felaket olacağını düşünse de bazıları bunun dünyanın kendini yenileme şekli olduğuna inanıyordu, ama tabiki herkes hala tedirgindi.
Ve gerçekten de, birkaç hafta içinde hava daha temiz, nehirler daha berrak, toprak daha verimli hale gelmişti. Belki de dünya, insanların umursamazlığına karşı bir mesaj göndermişti: Eğer doğayı korumazlarsa, doğa kendi yolunu bulacaktı.
Ama kimse gökyüzünün bir sonraki adımda ne yapacağını bilmiyordu.