Kızıl Günlük: Mars’ta 672 Gün

3 Mart 2035
Bugün Mars’ta 672. günüm. Evimden neredeyse iki yıl önce ayrıldım ve buradaki yaşamın getirdiği sıkıntılarla başa çıkmaya çalışıyorum. Kızıl toprakların ve sonsuz karanlık gökyüzünün altında her sabah uyanmak, hem büyüleyici hem de zorlayıcı bir deneyim.
En büyük sorunlarımızdan biri, oksijen ve su kaynaklarını sürdürülebilir hale getirmek. Koloninin dışına çıktığımızda, hava kaynağımızı dikkatlice hesaplamak zorundayız. Neyse ki biyolojik oksijen üretim sistemlerimiz sayesinde yavaş yavaş kendi atmosferimizi yaratmaya başladık. Ancak her zaman olası bir arıza korkusuyla yaşıyoruz.
Bugün başka bir büyük sorunla karşılaştık: Enerji jeneratörlerimizden biri aniden arızalandı. Mars’ta geceler ölümcül derecede soğuk ve bu jeneratörler olmadan hayatta kalmamız mümkün değil. Ekiple hemen bir acil durum planı hazırladık. Güneş panellerini daha verimli kullanabilmek için simülatörlerimizde yeni düzenlemeler yaptık ve şimdilik sorunu çözdük.
Yalnızlık ise başka bir mücadele. Dünya’daki ailemi ve sevdiklerimi görememek çok zor geliyor. Onlarla iletişim kurabilmek için saatler süren veri aktarımını beklemek, sabırsızlık ve özlemle dolu anlar yaratıyor. Ama yine de buradayım, buradayız. Koloni ekibimiz zamanla bir aile gibi oldu. Birlikte çalışıyor, birlikte gülüyor, küçük zaferlerimizi kutluyor ve büyük sorunlarla birlikte mücadele ediyoruz.
Bugün, buradaki tüm zorluklara rağmen, insanlığın yeni bir dünyaya kök saldığını görmek umut verici. Mars’ta hayat zor ama imkânsız değil. Her gün attığımız küçük adımlarla burayı yaşanabilir bir yer haline getiriyoruz. Belki bir gün burada doğan nesiller, Dünya’yı sadece hikâyelerden bilece