Normal bir gündü sabah kalktım, kahvaltımı yaptım, dişimi fırçaladım ve okula gittim. Hiçbir şey olmadan okula gideceğimi düşünürken sanki birinin bana baktığını görmüştüm. Çok düşünmedim ve hemen derse koştum.
Ders dinlerken de aynı yaratığı görmeye başladım. Biraz şüphelenmeye başlamıştım ama uykusuzluktan olduğunu düşündüm. Zil çaldığında yine onu görmüştüm bu sefer yanına gitmeye çalıştım ama bir anda zil geri çaldı. Sonraki teneffüs onu bulmayı planlıyordum ama nafile yok olmuştu. Çok sinirlenmiştim. Okuldan gideceğim zaman onunla yine karşılaştım. Onu karşımda gördüğümde kalbim yerinden çıkacak sandım. Çünkü bu sefer çok yakındı. Bana bir anda “Sen benim kim olduğumu biliyor musun?” diye sordu. Ben de “Hayır” dedim. Ve bir anda ortadan kayboldu. Korktum ve hemen eve koştum. Eve vardığımda anneme hemen olanları anlattım. Annem bana inanmadı ve ödevlerimi yapmam gerektiğini söyledi. Çok korkmuştum ve ne yapacağımı bilemedim. Hemen kendimi odama kilitledim ve bekledim. Çok uzun süre geçtikten sonra acıktım ve mutfağa gittim ki ne göreyim. Canavar bizim eve girmiş ve mutfaktaki yemeklerimizi çalıyordu. Hemen telefondan polisi aradım. Polis hemen geldi ama canavarı bulamadılar ve beni bir daha yanlış arama yapmamak için uyardı. Artık pes etmiştim ki canavar yanıma yine geldi ve bu sefer artık beni bırakacağını söyledi. Canavara bunları en başta niye yaptığını sorunca sadece şunu dedi: “Canım sıkılmıştı.”