Bir zamanlar “Sevgi Kasabası” adında bir kasaba varmış. Bu kasabada herkes çok mutlu yaşarmış.
Bu kasabada herkes birbiriyle iyi geçinirmiş. Halkın Başkanı’nın adı Bay Mutlu imiş. Bay Mutlu herkesi dinler, sorunlarını çözermiş. Bu sayede halk mutlu yaşarmış. Kasabadaki en zengin kişi Bayan Sevim imiş. Bayan Sevim’in yüreğinde çok fazla sevgi olduğu için en zengin oymuş. Para birimleri şöyle sıralanırmış:
Kuruş=selamlaşma
Lira=sarılma
Örneğin 5 liralık bir ürün alıyorsunuz. Karşılığında satıcıya 5 kez sarılıyorsunuz. Ve oda size aldığınız ürünü veriyor. Anladığınız üzere insanlar birbirine sarılmaya alışıkmış. Birilerini gördüklerinde ne olursa olsun selamlaşırlarmış. Selamlaşmamak o kasabada bir saygısızlık oluyormuş. Kasabada Deniz adında bir kız varmış. Deniz gelir gider sürekli herkese sarılır, arkadaşları ile oynarmış. Akşam eve gittiğinde ailesi ile vakit geçirirmiş. Bir gün Deniz babasından bir kalem kutu istemiş. Babası karakalem kırtasiyeye gitmiş. Kalem kutu 10 lira imiş. Babası satıcıya 10 kez sarılmış. Babası eve yeni bir kalem kutu ile dönünce Deniz çok mutlu olmuş. Bütün ülke onların yaşam tarzını övmeye başlamış. Sonra bu tüm dünyaya yayılmış.
Bundan sonra dünya onları örnek alarak mutlu bir şekilde yaşamış.