İnanılmaz Vahşi Yaşam

Karanlık ve bulutlu bir gündü, ben ve arkadaşım basketbol oynuyorduk. Arkadaşım uzaklardan bir şut attı ve hızla giden top potadan sekerek basketbol sahasının telleri üzerinden dışarıya kaçtı. Bir anda topun kaçtığı yerde bir zaman tüneli açıldı ve topumuz, aslanlar, kaplanlar ve diğer yırtıcı hayvanların yaşadığı bir ormana ışınlandı. Hızla topun arkasından bizde arkadaşımla beraber açılan zaman tüneline koştuk ve bir anda kendimizi korkunç ormanın içinde bulduk. Hemen topumuzu aramaya koyulduk, kulağımıza bir çok yırtıcı hayvan sesi geliyordu. Bir aslanın kükremeleri bize doğru yaklaşmaya başlamıştı, fakat bir gariplik vardı. Aslan bize yaklaştıkca sesi netleşiyor ve söyledikleri anlaşılmaya başlıyordu, sonra farkettik ki aslan bize korkmamamız gerektiğini söylüyordu. Neden burada olduğumuzu sordu, arkadaşımla ben önce birbirimize bakıp sonra aslana, topumuzu ararken kaybolduğumuzu söyledik. Etrafımıza baktıgımızda mağaranın yanında kaplan, ve maymunların da olduğunu farkettik ve korkumuz daha da arttı. Fakat aslan korktuğumuzu anlamış olacak ki, bize; “onlar benim arkadaşlarım korkmanıza gerek yok, size zarar vermezler” dedi. Sonra diğer hayvanlara da topumuzu kaybettiğimizi söyledik ve onlarda bize yardım etmek istediler. Hep birlikte topumuzu aramaya başladık. Topumuzu bulduğumuzda ormanda hava daha aydınlanmış ve bulutlar dağılmıştı. Tekrar ilk geldiğimiz zaman tünelinin yanına geldik ve tüm hayvanlarla vedalaştık. Ben en çok leoparla konuştum, ona kendi kedimden de bahsetmiştim. Ayrılık her ne kadar zor olsa da herkesin kendi yaşam alanında olması hepimiz için daha iyiydi. Vedalaşıp ayrıldık ve zaman tünelinden geçerek tekrar basket sahasına geldik. Arkadaşımla oturup neler yaşadığımızı düşünüp güldük eğlendik.